„კულტურით უკმაყოფილების“ საბოლოო ვერსია ფროიდმა ნაცისტების გერმანიის ხელში ჩაგდებისას გამოსცა. ნაშრომი ასახავს იმდროინდელ უძლურებასა და გარდაუვალი კატასტროფის მოლოდინს. მასში ვერ ვნახავთ აუცილებელი პროგრესის იდეას, თუ მეცნიერული წინსვლით ილუზიების აღმოფხვრის რწმენას. ფროიდს ცივილიზაციურ დონეზე აჰყავს ფსიქოანალიტიკურ პრაქტიკაში მიღებულ პოსტულატი - ადამიანებთა შიგნით და ადამიანებს შორის მძვინვარებს გადაუჭრელი, მარადიული კონფლიქტი. ამავდროულად, და პარადოქსულად, ის იტოვებს იმედს, რომ...

კლიფორდ გირცის ინტერპრეტაციული ანთროპოლოგია კლიფორდ გირცი კულტურის სემიოტიკურ განმარტებას გვთავაზობს - მაქს ვებერზე დაყრდნობით, იგი კულტურად მიიჩნევს ადამიანების მიერ გაბმულ მნიშვნელობათა ქსელს, რომელშიც ის თავად გაეხლართა (Geertz, 1973). გირციანული კულტურის ანალიზი არ არის დაფუძნებული ექსპერიმენტულ მოდელზე, ნაცვლად ამისა, ორიენტირად აღებულია ინტერპრეტაცია, რომლის მიზანი კულტურული მოვლენების „გაჯერებული აღწერაა“ (“thick discription”) [1] . სოციალური მოვლენები მოთავსებულია კულტურაში, როგორც...

ქართულ სალიტერატურო ისტორიაში ალბათ არც ერთი ავტორი არ ასახავს ისე მკაფიოდ მსხვერპლის არჩევისა და მისი შეწირვის პროცესს, როგორც ვაჟა-ფშაველა. მის ნაშრომებში ვლინდება მსხვერპლის, როგორც საზოგადოების ძალადობის ობიექტის, როლის მნიშვნელობა - ვინ არის, ვისაც თემი სწირავს, რატომ სწირავს და რას მეტყველებს ეს მასზე. საქმე გვაქვს განტევების ვაცის მექანიზმთან - კულტურებისთვის დამახასიათებელ ერთგვარ რიტუალურ პროცესთან, რომლის ფუნქციაც თემის კრიზისული მდგომარეობიდან გამოყვანაა, „კარგის“ და „ცუდის“...