ტერმინი „პერვერსია“ მომდინარეობს ლათინური სიტყვიდან pervertere, რაც ნიშნავს „გადაბრუნებას, შებრუნებას”. 1798 წელს პინელი [1] იყენებს ტერმინს „მორალური სიგიჟე“ (folie morale) იმის აღსანიშნავად, რასაც ჩვენ დღეს პერვერსიას ვუწოდებთ, ხოლო 1835 წელს პრიტჩარდი [2] იყენებს ტერმინს „მორალური შეურაცხადობა“ (moral insanity). ეს ტერმინი პირველად საფრანგეთში ამჟამინდელი ფსიქოლოგიური მნიშვნელობით 1882 წელს გამოჩნდა შარკოსა და მაგნანის [3] ნაშრომში სახელწოდებით „გენიტალური გრძნობის ინვერს

სტატია განიხილავს ჟაკ ალენ მილერის მოსაზრებას [1] ინტერპრეტაციის სირთულესთან დაკავშირებით ლაკანის ბოლო სწავლებებში რეალურის კონცეპტის პრობლემატიზაციიდან გამომდინარე. ანალიზის მიზანი ფსიქოანალიზი რეალობაა, თავისი მოთხოვნიდან, პროფესიიდან და ადამიანის ტანჯვიდან გამომდინარე, და სანამ ეს არსებობს ამას ეჭქვეშ არავინ აყენებს, რასაც ვერ ვიტყვით ფსიქოანალიტიკური კონცეპტების ეჭქვეშ დაყენების ფაქტზე, რომელსაც ხშირად აქვს ადგილი. ფსიქოანალიზის ნამდვილი არსი ამ ფუნდამენტური კონცეპტების

ომები მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში და განსაკუთრებით ომი უკრაინაში, პოპულიზმი, რადიკალურ მემარჯვენეთა დისკურსის აღზევება, რელიგიის დაბრუნება წარმოსახვით, პარანოიულ და ხშირად ბოდვით-ჰალუცინატორულ ღერძზე, ბოდვითი და ფსევდომეცნიერული კონსტრუქტებისა და კონცეფციების პროპაგაცია და ურყევი რწმენა მათ ჭეჭმარიტებაში, მათი გავრცელება სოციალური ქესელებითა და მედია საშუალებებით, პროპაგანდის საკითხს მთელი სიმწვავით აყენებს, პროპაგანდის, რომელიც  წარმოადგენს ენობროვ ფორმაციას და კონსტრუირებულ