“მე მივდიოდი მასთან და ვათავისუფლებდი ჩვენი ბოლო შეხვედრის შემდგომდაგროვილი ფანტაზმებისგან…” ბრეიერი ანა ო-ს შემთხვევაზე   ამ ფრაზიდან ჩანს ჯერ კიდევ როდიდან მოდიან ერთად ფსიქოანალიტიკური თეორია და ფანტაზმისცნება.   ფანტაზმი გერმანული სიტყვა Phantasie მომდინარეობს და გულისხმობს წარმოსახვით სამყაროს და მის შემადგენელს. ფროიდის განმარტებით, ფანტაზმი არის კომპლექსური ფსიქიკური კონსტრუქცია, რომელიც წარმოადგენს წარმოსახვით სცენარს, სადაც სუბიექტის არაცნობიერი სურვილი, დაცვითი მექ

ზოგიერთი პოლიტიკური ფენომენის ფსიქოგენეტიკურ ფაქტორთა შესახებ საქართველოში. I ფაზა : ჩამონგრევის გამოცდილება, მელანქოლიზაცია და რელიგიის დაბრუნება 1996-98 წლებში, საბჭოთა კავშირის ნგრევის შემდეგ გამოწვეული მასობრივი ეიფორიის, ეგზალტაციისა და მანიაკალური აღტკინების ფაზების ბოლოს მყარდება ხანგრძლივი და მძიმე პერიოდი სოციალური კავშირებისა და კოლექტივის ფსიქიკური ცხოვრების ღრმა მელანქოლიზაციის. სოციალური და პოლიტიკური სხეულის დისოციაციის, დეზინტეგრაციის, დეინსტიტუციონალიზაციისა

ულრიხ ზაიდლი (Ulrich Seidl) თანამედროვე ევროპული კინოს ერთ-ერთი ყველაზე პროვოკაციული და თანმიმდევრული ავტორია, რომლის ნამუშევრები სისტემატურად იკვლევს იმ ზონებს, რომლებიც ჩვეულებრივ კულტურულად ჩახშობილი, ან უხერხულად მიჩნეულია - რელიგიური ფანატიზმი, სექსუალობა, სხეულთან დაკავშირებული სირცხვილი, ძალაუფლების დინამიკა და ყოველდღიური ცხოვრების სიმბოლური სიცარიელე. ზაიდლის კინო ავსტრიული კინემატოგრაფიის იმ ტრადიციას განეკუთვნება, რომელიც დაკავშირებულია ცივი დაკვირვების ესთეტიკასთ